Een wintersportkoffer zit anders in elkaar dan elke andere: het zwaarste en duurste (jas, broek, helm) draag of huur je, en wat je inpakt is vooral wat eronder zit. Wie in lagen denkt, pakt licht; wie per dag een dikke trui pakt, sleept een overbodige koffer de berg op.
Het lagensysteem
Laag één is thermokleding die zweet afvoert: twee sets voor een week, want je wast en wisselt. Laag twee isoleert: een fleece of dunne donsjas. Laag drie is de schil die wind en sneeuw buiten houdt: je skijas en -broek. Daarnaast skisokken per skidag (natte sokken drogen op hoogte slecht), één set handschoenen plus een dunne reserve, muts, en een col of buff tegen de wind op de lift. Voor de avonden: twee gewone outfits en schoenen met grip volstaan, want niemand in een skidorp kijkt naar kleding.
Wat iedereen op hoogte vergeet
De zon op de piste brandt dubbel: zonnebrand met hoge factor en lippenbalsem met SPF zijn op 2000 meter geen optie maar uitrusting. Verder: een skibril plus zonnebril, pleisters voor skischoen-drukplekken, en een klein flesje wasmiddel voor de thermo-was. Huur je materiaal, reserveer dan online vooraf; dat scheelt wachttijd en geld. Vlieg je naar de sneeuw, check dan de regels voor ski-bagage bij je maatschappij naast de gewone handbagageregels, en houd de koffer onder de limiet met een bagageweegschaal; wintersportkoffers zijn notoir zwaar. De complete afvinkbare lijst staat in de paklijst-tool onder reistype wintersport.
Met de auto naar de sneeuw
Rij je in plaats van te vliegen, dan vervalt de gewichtslimiet maar komt er een andere lijst bij: sneeuwkettingen die je thuis één keer hebt geoefend, een ijskrabber, dekentje en water voor file-uren in de bergen, en de milieusticker of het vignet voor de landen waar je doorheen rijdt. Het lagensysteem blijft gelijk, alleen de verleiding om te veel mee te nemen wordt groter omdat alles past. Weersta die: ook uit een volle kofferbak moet alles één trap op naar het appartement.